دیگه بسه انتظار ....

monolater — Sat, 31 Oct 2009 19:47:18 GMT

<< ببین چگونه بعضی را در دنیا بخاطر تلاششان بر بعضی دیگر برتری بخشیده‌ایم >> اسراء-۲۱

*****

چقدر ما آدمها بی خیالیم. نه؛ببخشید! چقدر ما آدمها با مرامیم!!

چند ماهی بیشتر از پرواز مادربزرگ نگذشته ولی مراسم عروسی عزیزترین نوه در کمال ناباوری برگزار شد و من تنها غایب فامیل بودم.

غایب به جای بابا که با آن اشک ها خودش را بی وفاترین فرزند میدید ولی مجبور بود،

و غایب به جای خواهر که خودم چمدانش را بستم با آنکه میدانستم چشیدن مزّه تبعیض و مرور خاطرات شیرین ترین کیک این مراسم است ولی مجبور بود..

و من که خودم میدانم در دل چه میگذرد و خدای خودم!

قسم به روز رضا که راضیم به رضای خدا... - با تمام وجود دوستت دارم -

monolater — Fri, 23 Oct 2009 19:01:55 GMT

<< و به کسانی که صبر و استقامت پیشه کنند، مطابق بهترین اعمالی که انجام می‌دادند پاداش خواهیم داد >> نحل-۹۵

*****

بعد از یکسال دوباره دیدمت، هرچند اینبار در خواب !

و برای اولین بار دقایقی با من هم صحبت شدی، ولی ساده و بی ریا با همان چهره زیبا. و گفتی نوشته هایت را میخوانم و میدانم که .... !!

قسم به همین لحظه ی پر از آرامش که همین توهم را هم دوست دارم و برایم خیالت هم کافیست.

و چقدر حس غریبی است بنویسی وقتی میدانی نمیخواند !

خدایا شکر که به من هم فهماندی زندگی چقدر زیباست و همیشه بر وفق مرادِ دل نیست. ـ با تمام وجود دوستت دارم ـ

monolater — Sat, 03 Oct 2009 21:30:16 GMT

<< توصیه من این است که نسبت به من برتری‌ جویی نکنید، و بسوی من آیید در حالی که تسلیم حقّ هستید >> نمل-۳۰

*****

ماه مهر امسال شباهت زیادی با پارسال داشت، اینبار هم نتیجه چندین و چند ماه تلاش و برنامه ریزی بی نتیجه ماند. و فقط یک خاطره و رویای دست نیافتنی در ذهن حک شد.

و چقدر سخت است قبول تقدیر بعد از جان کندنی به اسم تلاش!

اما یک تفاوت بزرگ داشت: اینبار معشوق خیالی و مغرور نبود! و قسم به این لحظات دلتنگی که بغض روی سینه مینشیند و گلو را تا سر حد خفگی می فشارد که راضیم به رضای تو و با این حس وصف ناشدنی رضا، در مقابل حکمتت تسلیم میشوم.

و به حرمت مهر که گره خورد با حس غریبی که خودت میدانی، تک نوشته این ماهم را با سجده شکر به پایان میبرم.

monolater — Fri, 04 Sep 2009 21:51:18 GMT

خدایا به من آرامش بده تا بپذیرم آنچه را نمی توانم تغییر دهم
دلیری ده تا تغییر دهم آنچه را می توانم تغییر دهم
بینش ده تا تفاوت این دو را بدانم
مرا فهم ده تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن، مطابق میل من رفتار کنند

نمیگم ناراحت نیستم و انگار نه انگار...

اما با تمام وجود می پذیرم خواستت رو و چندین ماه تلاش،زحمت و اینهمه هزینه رو فدای حکمت مهربان ترینم می کنم.

خدایا دوستت دارم...

monolater — Tue, 25 Aug 2009 14:11:18 GMT

" ای مردم شما همگی نیازمند به خدایید، تنها خداوند است که بی نیاز و شایسته هرگونه حمد و ستایش است "

پرواز طولانی بود ولی پر از تجربه ...

محمدی که همیشه به بی خیالی مشهور است، شاید هیچ وقت برای هیچ درس و امتحانی اینقدر دلهره نداشت. لحظه های نفس گیری بود. فکر اینکه بعدش چه میشود و اگر نشود جواب این ماهها تلاش کجا میرود تمرکزم را گرفته بود. سخت بود امّا امید به تو و آینده شیرینش کرده بود. اعتراف میکنم با تمام دلهره ته دلم آرام بود.

و حالا چند هفته انتظار...

*****

- و این غرور است که تو را از من که بیزار از غرورم دور میکند !

monolater — Sun, 09 Aug 2009 16:40:18 GMT

شدیداً ذهنم درگیر است، درگیر درس و کار و آینده ای مجهول و تویی که نیستی یا شاید نمیخواهم که باشی !!

هنوز بلیط نگرفته ام و ساعت پرواز معلوم نیست، ساعت های پایانی انتظار دارد طی میشود. حدود ده روز مانده تا چیدن میوه های چندین ماه تلاش. آخ که اگر این درخت میوه ای نداشته باشد چقدر سخت میتوان دوباره با تقدیر و حکمت کنار آمد...

-- نمیدانم چرا، اما هیچ وقت تا امروز اینقدر نگاهت را خوب حس نمیکردم --

****

راستی امشب فهمیدم چقدر خدا هوایم را داشت که با وجود خواستن های مکررت گفتم نه! و چقدر بیشتر دوستم داشت که تو را با کسی نشانم داد که مطمئن شوم حقیرانی مثل تو برای من بسیار است. احساس برای تو و امثال تو حرام است. دیدی درسم را حفظ بودم و در دام نیفتادم!

خدایا ممنونم که قدر خودم را به من میفهمانی و خیلی زود متوجهم کردی که محمد با این پوچی ها هرگز قیمتی نخواهد شد (با غرور )

monolater — Sat, 01 Aug 2009 06:12:01 GMT

باز هم مثل قدیم ها گل های حیاطتان را آب دادم. فواره حوض را روشن کردن و خیلی طولانی درد و دل کردیم اما اینبار در خواب... و چه رویای شیرینی بود آن دقایقی که باز با هم بودیم.

سالم بودی ولی پیرتر شده بودی و زیاد خوشحال به نظر نمی رسیدی!

فدای یک ذره دلسوزیت تمام وجودم٬ که باز نگران خواهر٬ بابا و مامان بودی. و مثل همیشه کیف میکردی که من پسرِ امیر هستم و من هم زیر لب این شعر را میخواندم :

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست

آه٬ بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب که افتاد در آب

در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست

بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است

مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

باز می پرسمت از مساله دوری و عشق

و سکوت تو جواب همه مساله هاست

monolater — Mon, 13 Jul 2009 16:09:48 GMT

همه شب ناله چنگی، تو کمانی و خدنگی

شب ما را تو پناهی، تو امید دل مایی

خدایا تا رویای پیشرفت حدود یک ماه فرصت دارم. تلاشم را کردم و میکنم. کمکم کن که نه فقط به خودم، به تمام آنهایی که تخم حسادت در دلهایشان کاشتی تا انگیزه ام را کم کنند و ترس در دلم میاندازند ثابت کنم که من تویی را دارم که اگر بخواهی گاهی دو ضربدر دو میشود هزار.

به پیروزی دل بسته ام، میترسم اما ته دلم قُرص است...

monolater — Sat, 27 Jun 2009 19:05:18 GMT

و لا تُخزنی یومَ یُبعَثون، یومَ لا یَنفعُ مالٌ و لا بَنون، اَلا منْ الی الله بقلبٍ سلیم

در آن روز که مردم برانگیخته میشوند مرا شرمنده و رسوا مکن، در آن روز که مال و فرزند سود نمی بخشد، مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید

یک اعتراف بزرگ :

طواف ها خیلی زود فراموش شد. هنوز هم بساط دروغ، غیبت و هوس را جمع نکرده ام...

شب آرزوها از مهربان ترین دوست بعد از سلامتی و دل خوش، آدمیت را با تمام وجود طلب کردم.

*****

و امروز یکی از شیرین ترین و بزرگ ترین روزهاست. السلام علبک یا امامزاده صالح ...

monolater — Tue, 09 Jun 2009 19:22:22 GMT

خداحافظ ای بیت مولا علی

خداحافظ ای پله های بقیع

خداحافظ ای قلب از غم کباب

خداحافظ ای چهار قبر خراب

چه حال عجیبی دارد این لحظه های غریب، چه هوای دلپذیری دارد این ثانیه های لذیذ.

کاش درس انسانیت و آدمیت را در این کلاس های طواف آموخته باشم، کاش درک کرده باشم برای چه دعوت شدم و گشتم و گشتم! کاش حک شود بر ضمیر وجود این درس ها و مشق هایش. کاش یادم نرود این چشم به کعبه افتاد و این قلب لرزید و ترسید.

همین ها یادم بماند یعنی حج . . .

چند قدم مانده تا ناودان طلا

ساعت ۲ صبح ۱۷/۳/۱۳۸۷ مکه مکرمه