خداحافظ ای بیت مولا علی

خداحافظ ای پله های بقیع

خداحافظ ای قلب از غم کباب

خداحافظ ای چهار قبر خراب

چه حال عجیبی دارد این لحظه های غریب، چه هوای دلپذیری دارد این ثانیه های لذیذ.

کاش درس انسانیت و آدمیت را در این کلاس های طواف آموخته باشم، کاش درک کرده باشم برای چه دعوت شدم و گشتم و گشتم! کاش حک شود بر ضمیر وجود این درس ها و مشق هایش. کاش یادم نرود این چشم به کعبه افتاد و این قلب لرزید و ترسید.

همین ها یادم بماند یعنی حج . . .

چند قدم مانده تا ناودان طلا      

ساعت ۲ صبح ۱۷/۳/۱۳۸۷ مکه مکرمه