" اگر تنها ترین تنها شوم باز هم خدا هست، او جانشین تمام نداشته های من است "

امروز دومین سالگرد رفتنت بود. رفتی اما هنوز باور نکردم که دیگه نیستی. انگار همین دیروز بود هر وقت می دیدمت بغلم میکردی، صورتم رو غرق بوسه میکردی و نازم رو می کشیدی. انگار همین دیروز بود بهم میگفتی یعنی میشه منم عروسی تو رو یه روز ببینم!  وقتی رفتی گریه و شکایتی نکردم. حتی بالا سرت که اومدم نذاشتم قطره های اشکم رو خاکت بیوفته چون میدونستم تو نمی خوای. اما به مادر بودنت قسم خوردم دیگه قدر زندگی و اونایی که هستن رو بدونم و از اون موقع شدم خوشبخت ترین خلق خدا. روحت شاد...

خدایا همه اینا رو بهونه کردم تا بگم چقدر دوستت دارم و ازت ممنونم. به خاطر همه داشته ها و نداشته هام، که تو هر کدومش صلاح و حکمتی بوده. میخوام با افتخار و اطمینان بگم با وجود تو من خوشبخت ترینم.

مگه خوشبختی جز اینه که دیگران پیروزیشون رو بدون ترس از حسادت من باهام جشن میگیرن. مگه خوشبختی جز اینه که هر وقت کسی ازم کمک خواست، ضعف هاش رو به رخش نکشم و فقط بگم از اینکه میتونم کمکت کنم واقعا خوشحالم. مگه خوشبختی جز اینه که قبول داشته باشم انسان های مهربون و با گذشت پوزش می طلبند و برای رنجشی که عاملش بودم صادقانه عذر خواهی کنم.مگه خوشبختی جز اینه که چیزی رو به دیگران ببخشم که خودم آرزوی دریافتش رو داشته باشم. مگه خوشبختی جز اینه که خدا رو شکر کنم به خاطر اینکه زندم، احساس دارم، دوستم دارند و دوستشون دارم حتی اگه ازم متنفر باشن.

الهی و ربی من لی غیرک، خدایا جز تو هیچ کسی رو ندارم. شادم کن تا دیگران رو شاد کنم. بهم نیرو بده تا جایی که میتونم برای دیگران صرفش کنم. بهم قدرت و شهامت دوست داشتن بده تا با این مروارید بتونم نیروی مثبت پراکنده کنم. تنهام نذار که بدون تو هیچم.....